In een bomvol Trefpunt nam dominee Harmen Engelsma afgelopen donderdag afscheid van zijn gemeente. Niet alleen de zaal was gevuld, ook het toneel werd omgebouwd tot zittribune voor de vele aanwezigen. Harmen gaat na acht jaar Wijnjewoude met pensioen, of emeritaat zoals sommige mensen zeggen. Harmen en Betty blijven in ons dorp wonen. We zullen ze dus nog vaak tegenkomen!
Omdat Harmen geen cursus ‘met pensioen, wat nu?’ heeft gevolgd, lieten de aanwezigen geen seconde voorbij gaan om hem mogelijkheden aan te reiken om te voorkomen dat hij straks in het beruchte zwarte gat valt.

De leden van de jeugdclubs boden het emeriterend echtpaar een fraaie zelfgebouwde bank aan, met daarop alle namen van de deelnemen jongeren. Dat wordt straks lekker in de tuin zitten. Niet achter, maar tussen de geraniums.

De avond werd vakkundig aan elkaar gepraat door Geert Marten Rozema, af en toe vermomd als beginnend en succesvol varkenshandelaar.

En wat werd Harmen zoal door de aanwezigen aan de hand gedaan om het zwarte pensioengat te vullen?

Lekker vissen in de Opsterlandse Compagnonsfeart? Geke Meestringa bood hem een hengel aan en een mooie stek voor haar huis aan de Feart, maar het was niet duidelijk of zij nou ook meteen beet had.

Zingen bij het koor? Bart Verhoef probeerde hem met een mooie kaart te strikken voor het koor, waar Betty al jaren een gewaardeerd lid van is.

Lid worden van de IJsclub? Een suggestie van Michiel Postma, al was het maar om sneeuw te komen schuiven.

Lekker zelf bier gaan brouwen? Volgens Albert van der Velde voor dominee een passende hobby. Hop genoeg aan de Tsjerkereed. Hij kreeg alvast een schriftelijke cursus bierbrouwen.

En omdat de brouw cursus niet op heel korte termijn resultaat zal opleveren, bood Jeen Lindeboom hem ter overbrugging alvast een sixpack aan met bijzondere religieus getinte biertjes.

Om Harmen over te halen om toch vooral te blijven fietsen, was daar Hans Meinsma met de meest rode helm die hij in zijn winkel wist te vinden.

Of toch klusjes doen in de Buurtsuper? Heidie Talsma bleek nog best wat hulp te kunnen gebruiken en Ina Fokkema, een van haar medewerksters – maar nog bekender als een van de actrices uit het dorpsfeest-toneelstuk over de buurtsuper – kwam vast aanzetten met een noodpakket uit de winkel.

Ymkje Postma zag haar kans schoon om Harmen meteen te strikken als collectant voor het Leger de Heils, dus die is weer een vrijwilliger rijker.

Frans Pool nam de gelegenheid te baat om reclame te maken voor de november-puzzel-wandeltochten in en rond het dorp. Via letters op het parcours loopt de wandelaar een slagzin bij elkaar, waarmee leuke prijsjes te winnen zijn. Hij probeerde de dominee te strikken als slagzinnenmaker voor de tochten van volgend jaar. Volgend jaar zien we wel of die poging succesvol was.

Meedoen aan de nieuwsjaarduik dan? Nina Veninga probeerde hem met erwtensoep en chocolademelk over te halen om nog een keer mee te doen. Eerder behoorde Harmen ook tot de dappere zwemmers, maar hoewel hij aangaf geen moeite te hebben zich in het openbaar in zwembroek te vertonen, deed hij geen harde toezegging.

Of misschien mee gaan draaien in de historische werkgroep? In bolhoed en jacquet nam Jan Sijtsema hem een pittig toelatingsexamen af, waarvoor hij met de hakken over de sloot slaagde. En dus heeft hij nu een officieel certificaat, waarmee hij zich bij de werkgroep kan melden. Die kan nu echt niet meer om hem heen!

Greetje Altena probeerde vervolgens de pensionado-in-spé over te halen om zich aan te sluiten bij een fanfare. Zijn pogingen om geluid uit een trompet te halen, leidden echter niet tot de verwachte en gehoopte hilariteit. Want het lukte! Als jonge jongen bleek hij al trompet-les te hebben gehad. Misschien toch iets om weer op te pakken?

Nou dan maar bij de Himmelploech? Sjoke Sijtsema probeerde hem met verve enthousiast te maken voor deze tweewekelijkse activiteit. Pas toen zij melding maakte van de gezellige tweede helft met hapje-drankje in de Swingel, leek er bij Harmen enig enthousiasme te ontstaan.
Al met al genoeg om te kiezen en te doen voor Harmen de komende jaren van zijn emeritaat. En toen waren er de cadeaus:

Om te beginnen overhandigde Griet van der Wier hem een boek samengesteld uit vele bijdragen van gemeenteleden. Foto’s, versjes, herinneringen en goede wensen.

Uit handen van Michiel Postma kreeg hij een reproductie van Henk Helmantel, een schilder aan wie Harmen goed herinneringen bewaart uit de eerste jaren van zijn domineeschap in en rond Zeerijp.

En tenslotte een prachtig keramiek van een toren, die wel wat doet denken aan de losse toren van de kerk van Zeerijp. Het kunstwerk is van de hand van dorpsgenoot Jikke van de Waal. Het uitpakken was alleen al een show op zich. De zaal keek met ingehouden adem toe hoe John van der Veen en Sjoke Sijtsema hielpen het ding zonder scherven uit de doos te krijgen.

Aanstaande zondag is er om 13.45 uur in de PKN kerk aan de Merkebuorren nog een afscheidsdienst. En dan: emeritaat!

Eén ding is zeker, het dorp Wijnjewoude gaat deze dominee missen.