Na het succes van vorig jaar was de belangstelling voor het toneelstuk groot. De belangstelling was zelfs zó groot dat er een middagvoorstelling werd toegevoegd. En ’s avonds mochten de acteurs wederom hun kunnen laten zien in een afgeladen feesttent die tot de laatste stoel bezet was.
Dit jaar stond de toneelploeg met het stuk Geen Piet, maar Pizza! op de planken. Een vrolijk stuk waarin het probleem direct duidelijk werd. Er was een flink bedrag geleend van zus Riet, die het geld kwam ophalen terwijl het er niet was. Maar dat was niet het enige probleem: de ‘Hollandse’ buren wilden ook het restaurant hebben dat net voor veel geld was opgeknapt. Allemaal problemen die alleen maar groter leken te worden door de halve oplossingen die werden bedacht. Zo ontstond een grappig stuk met leuke plotwendingen.
Gezegd mag worden dat Jesler zich ontpopt als een echt toneeltalent. Bewonderenswaardig was hoe zij als Elise in het Fries met een Hollands accent kon spreken. Ze had de lachers meerdere malen op haar hand. Haar man André, gespeeld door Tjeerd, hoefde weinig te doen om de lachers voor zich te winnen. Een blik of houding was vaak al genoeg.
Een belangrijke rol was weggelegd voor het echtpaar Piet c.q. Pedro en Bep, in Wijnjewoude beter bekend als Impe en Ymkje. Zij waren het restaurantechtpaar dat zich geloofwaardig steeds dieper in de nesten wist te werken. Routinier Impe had het niet eenvoudig deze avond, omdat hij meerdere malen moest wisselen van Piet naar Pedro, maar dat ging probleemloos. Bep was een rustig baken in het toneelstuk en een prettige tegenspeler van Impe.
De zus van Bep werd gespeeld door Riet, die we beter kennen als Sandra van De Swingel. Een tekstvast natuurtalent dat op het toneel een echtpaar vormde met Georgos, gespeeld door Nico. Leuk om te zien hoe hij Georgos als humoristisch karakter neerzette.
Om deze drie echtparen heen was het toneelstuk gevlochten, maar er waren ook een paar rollen die het stuk extra peper gaven. Zo mogen we de rol van onze Jochum zeker niet onvermeld laten. We weten sinds vanavond wat een prachtige kuiten hij heeft en een rok staat hem goed. Hij wist in ieder geval overtuigend de rollen van Lodewijk en Elodi te spelen. Bij Jochum zie je direct dat toneelspelen in de genen zit.
Iemand die ook schitterde op het toneel was Georgina, gespeeld door Anne. Met haar rol zorgde ze voor extra verhaallijnen, wat het stuk nog meer karakter gaf. Dat deed ze samen met Kees, gespeeld door Inge. Niet de makkelijkste rol, maar het ging haar naturel af. Over moeilijke rollen gesproken: dat gold ook voor Jenny. In Wijnjewoude kennen we haar als een zeer intelligente vrouw, maar op het toneel moest ze juist het tegenovergestelde spelen in de rol van Keet. Dat ging haar geloofwaardig af.
Het toneelstuk was iets langer dan vorig jaar, maar de spelers hielden de vaart er goed in. Zeker in het laatste deel hadden ze de zaal goed mee en werd er met spanning én een lach gevolgd hoe het verhaal afliep. Complimenten daarom aan de regisseur en oud-Wijnjewoudster Jannie Boonstra. Of was het toch ook de fijne samenwerking met souffleur Geke Meestringa?
Na afloop kon ik het decor nog bewonderen en daar was dit jaar behoorlijk wat werk in gestoken. De details klopten en respect voor wat de bouwploeg heeft gerealiseerd. Het is slechts een vermoeden, maar de gezelligheid die het decor uitstraalde was waarschijnlijk ook in ruime mate aanwezig bij de bouwploeg, bestaande uit Joke, Janny, Marjan, Nynke, Jurgen, Oeds en Marten.
Al met al werd Wijnjewoude weer getrakteerd op een mooi toneelstuk waar veel tijd en aandacht aan is besteed. Fijn om te horen dat het erop lijkt dat dit een vast onderdeel van het dorpsfeest wordt en dat er een bestuur is opgericht bestaande uit powervrouwen Linda, Laura en Anne.
We kijken uit naar volgend jaar!
PS. Foto credits Mirjam van der Lei
